|
Cięcie i formowanie drzew czereśni
Czereśnia jest drzewem owocowym najbardziej
wrażliwym na cięcie. Nawet drobne rany po odciętych pędach
są często przyczyną infekcji drzew przez raka bakteryjnego
czereśni. Ze względu na zdrowie drzew najlepiej byłoby nie
ciąć drzew w ogóle. Jednak w niektórych okolicznościach cięcie
czereśni jest konieczne. Wykonuje się go w pierwszym roku
po posadzeniu drzew w sadzie w celu nadania im formy i ułatwienia
przyjęcia się. W starszych sadach czereśniowych wykonuje się
cięcia w celu regulacji wielkości drzew.
Zaraz po cięciu należy powstałe rany smarować Funabenem 4
lub farbą emulsyjną z dodatkiem Topsinu w stężeniu 2% lub
tyle samo Miedzianu 50.
Formowanie naturalnych koron kolistych
Czereśni po posadzeniu można nie przycinać wiosną, jeśli mają
kształtną koronę. Przy formowaniu koron kulistych u czereśni
cięcie młodych drzew należy ograniczyć. Odpowiedni kształt
koron można uzyskać przez przyginanie pędów do poziomu.
W celu ułatwienia przyjęcia się drzew zamiast cięcia podlać
je obficie 2-3 krotnie na wiosnę. Uzyskuje się lepszy skutek
niż przy cięciu. Drzewka nie przycięte w ciągu lata wydają
mało pędów bocznych, które wyrastają na przewodniku pod szerokim
kątem. Taki wzrost jest bardzo korzystny, ponieważ powstaje
korona z luźnymi konarami i szerokimi kątami rozwidleń, co
zapobiega rozwojowi raka bakteryjnego w rozwidleniach.
Pędy wyrastające pod kątem ostrym trzeba przygiąć do poziomu
i przywiązać do pnia. U czereśni nie warto formować konarów
nisko nad ziemią, bo pąki kwiatowe na nich łatwo przemarzają.
Drzewka rozgałęzione trzeba podkrzesać od dołu do wysokości
0,5-1 m. Drzewka nierozgałęzione niskie pozostawiamy niecięte,
natomiast powyżej 1,20 m wysokości przycinamy około 1 m nad
ziemią. Jeżeli drzewko jest słabo rozgałęzione, to również
niekiedy w drugim i trzecim roku życia drzew trzeba skracać
przewodnik, aby zmusić go do tworzenia rozgałęzień. Po cięciu
wyrasta do 5 pędów bocznych, przy czym 2-3 pędy tworzą ostre
kąty rozwidlenia. W takim wypadku trzeba usunąć 1-2 pędy z
ostrymi kątami lub przyginać je jeśli nie są zbyt sztywne.
Pędy przywiązywać do szpilek wbitych pod drzewami. Uformowana
w ciągu 3 lat korona powinna być luźna i mieć szerokie kąty
rozwidleń.
Formowanie koron szpalerowych swobodnych
Jeśli czereśnie zamierza się prowadzić w formie szpalerowej
(forma ta ułatwia zrywanie owoców) to już w czasie sadzenia
okulanty należy ustawiać w ten sposób, aby najsilniejsze pędy
boczne znalazły się na linii rzędu. Zasady cięcia w pierwszym
roku są takie same jak przy formowaniu koron kolistych. Na
wiosnę w drugim roku pędy boczne trzeba przygiąć do położenia
prawie poziomego i skierować je w linie rzędu, a następnie
przywiązać do szpilek pod drzewami. Nie montować trwałych
rusztowań ze słupków i drutów bo pędy ocierające się o drut
kaleczą się i są łatwo infekowane przez raka bakteryjnego.
Po przygięciu i przywiązaniu pędów wiosną, trzeba już na początku
czerwca sprawdzić wszystkie wiązania czy w grubiejące pędy
nie wrzyna się sznurek.
W trzecim i czwartym roku przyginamy pędy wyższych pięter.
W dalszym ciągu unikamy cięcia. Żadnych przygiętych pędów
nie trzeba skracać. Usuwać trzeba te pędy, których nie można
przygiąć i nakierować do rzędu. Po dorośnięciu drzew do 2,5
m wysokości należy przewodnik przygiąć do pozycji poziomej.
Cięcie drzew owocujących
W drugim, trzecim i czwartym roku rzadko zachodzi konieczność
cięcia, a jedynie usuwamy występujące pędy martwe, chore,
wyrastające do środka korony. Konieczność cięcia czereśni
starszych może wynikać z nadmiernego zagęszczenia koron lub
ich nadmiernej wysokości i rozpiętości. Wszelkie cięcie drzew
owocujących wykonujemy latem po zbiorach owoców, a więc w
drugiej połowie lipca i w sierpniu. Korony koliste można w
tym czasie prześwietlać, usuwając nadmiar gałęzi i regulować
ich wielkość przez skracanie wierzchołków konarów.
U drzew 8-letnich i starszych jeżeli trzeba obniżyć korony,
zostawiamy najwyżej 3 piętra konarów. W tym czasie prześwietlamy
także korony wycinając po kilka gałęzi ze środka.
Helena Romansewicz
|
